راهپیمایان کربلا!

به هوش باشید!

اگر میانه ی راه،

مردی دیدید بلند قامت ، دلربا،

با چشمهایی مهربان و نگاهی بس بزرگ،

اگر دیدید تمام راه خون می گرید،

اگر شیرخواره می بیند،

پای تاول زده می‌بیند،

دخترکی دست در دست پدر می‌بیند و دیگر تاب رفتنش نمی‌ماند...

اگر مردی را دیدید که دو برادر می‌بیند،

جوان در پشت سر پدر می بیند،

یا زنان چادر به سر می‌بیند و فریاد گریه اش بلند می‌شود....

به رسم اعراب با معرفت،

آب بر پایش نه، بوسه بر خاک پایش زنید که مطاف ملائک است!

اگر دیدید مردی این چنین،

تنها و بی همراه ، قدم بر می داشت...

شگفتتان نباشد...

عمری است که تنهایش گذاشته ایم...

متی ترانا ونراک

اللهم عجل لولیک الفرج